Amouage baseerde Opus XII Rose Incense op het onopgeloste 'Rosebud'-raadsel: de twijfel, het drama en de half vervaagde herinneringen die zo'n mysterie oproept. Het merk omschrijft de compositie als uitgesproken bloemig en tegelijk onmiskenbaar houtachtig, en die twee kanten blijven de hele dracht met elkaar in gevecht.

Van harsige opening naar droog hout

De start is scherp: elemi en olibanum in hyper absolute, met een inktaccoord dat er iets donkers en metaligs onder legt. Daarna komt damascena-rozenwater op, omringd door Suederal en wierookabsolue — een suède-achtige toets die de bloem fluweelachtig maakt in plaats van zoet. In de basis zakt alles weg in mirre, vanille, sandelhout en cederhout: warm en bitter tegelijk.

Waarom hij zo dicht ruikt

De olieconcentratie ligt op 25%, en de geur rijpt zes weken: drie weken maceratie gevolgd door drie weken maturatie. Door die rijping zakken de grondstoffen in elkaar, waardoor je de noten niet los langs hoort komen maar als één geheel ervaart.

Roos zonder de zoetheid

Verwacht je bij roos een lieflijke, zoetige bloemengeur, dan gaat deze een andere kant op. Hars, rook en droog hout halen de bloem uit haar klassieke hoek — en maken er een geur van die zowel mannen als vrouwen dragen.