De meest geconcentreerde geur binnen de Bvlgari Man-reeks, en tegelijk de donkerste. Waar het Eau de Parfum al warm en rokerig aandeed, gaat deze parfumversie een niveau dieper. Alberto Morillas werkte met het beeld van vuur: van de eerste felle vonk tot de kooltjes die blijven nagloeien.
Van scherpe vonk naar nagloeiende warmte
De opening is kruidig en scherp, met elemi voor een harsachtige spanning met een licht citrusachtige rand. Daarna wordt het romiger: tuberoos geeft een volle, bijna vlezige bloemigheid, terwijl iris daar een poederige koelte tegenover zet. In de basis zakt de geur droog en zoet-harsachtig weg door benzoë en hout.
Het contrast is wat deze geur herkenbaar maakt: warm en zoet aan de ene kant, rokerig en droog aan de andere. Amberachtig-houtachtig, maar nooit zoetig.
Zwaar in karakter, licht in de hand
Bij zo'n gewicht in de geur verwacht je een even massief blok glas, maar het ontwerp is juist lichter uitgevoerd. Onder de afneembare dop, die de verstuiver beschermt, komt een rond aluminium plaatje met de Bvlgari Bvlgari-gravure tevoorschijn. Het matzwarte omhulsel doet denken aan lavasteen die door vuur is gladgeslepen: strakke lijnen en Romeinse geometrie met Italiaanse durf. Voor de flacon wordt post-consumer gerecycled materiaal gebruikt, waaronder gerecycled glas en gerecycled plastic.