Voor Nomade Lumière d'Égypte liet Cécile Matton zich leiden door de Egyptische landschappen: het koele water van de Nijl, de groene oevers en de woestijnhitte daarachter. Het uitgangspunt is de blauwe lotus, de waterlelie die bij zonsopgang opengaat en zich halverwege de dag weer sluit.

Van koel water naar warme huid

De opening is aquatisch en luchtig, met een lotusakkoord dat helder aanvoelt en niet zoet. Daarachter komt jasmijn grandiflorum op, die de geur een fluweelachtige kern meegeeft. Rode bessen en elemi-olie geven houvast en lopen door naar het kyphi-akkoord in de basis: kaneelschors, sandelhout en mirre, een knipoog naar de geuren van het oude Egypte.

Bloemig, zonder zwaarte

Kaneel, sandelhout en mirre doen vermoeden dat deze eau de parfum zwaar en warm uitpakt. Dat gebeurt niet. Het waterige lotusakkoord bepaalt het beeld, en de warme noten blijven eronder liggen als tegengewicht. Op de huid wordt de geur daardoor zachter en warmer in plaats van voller.

Zo is dit het lichtste hoofdstuk in het Nomade-verhaal: het kyphi-akkoord dat eerder in Nomade Nuit d'Égypte zat, komt hier in een veel doorzichtiger vorm terug.