Alberto Morillas en Annie Buzantian tekenden deze geur in 1995 vanuit één idee: bloemen die helder en waterig blijven, zonder romige of suikerige kant. Het merk vat het effect samen als opgewekt en verfrissend, zoals een tuin ruikt kort nadat het geregend heeft in het voorjaar.

Hoe de geur zich ontwikkelt

• Opening: witte lelie, viooltjesblad en groene accenten — koel en dun, als pas gesneden stelen.
• Hart: zwarte sering, witte pioenroos, Karo-Karounde, roze roos en jasmijn, met roze peper die er een lichte tinteling doorheen legt.
• Basis: sandelhout en patchoeli, die het boeket een zachte, droge bodem geven.

Waarom die roze peper het verschil maakt

Het peperextract zit midden tussen de bloemen en houdt ze scherp. Daardoor zakt het boeket niet weg in iets poederigs, maar ruikt het van begin tot eind schoon — ook wanneer sandelhout en patchoeli het geheel later verzachten.

Bloemig, maar niet zoet

Wie bloemige parfums associeert met zwaar en suikerig, zit hier verkeerd: zoet wordt dit nooit, fris blijft het wel. Een geur dus die het merk voor ieder jaargetijde en elk uur van de dag bedoeld heeft, van een doordeweekse ochtend tot een lange avond.