Lucius Maximus draait om één contrast: een heldere, citrusachtige opening tegenover donker, gebrand hout. Parfumeur Jordi Fernández bouwde de compositie zo op dat je die omslag onderweg hoort gebeuren.

Van fris naar warm

Het begin is pittig en helder: bergamot, mandarijn en bittere sinaasappel, met roze peper die er direct wat scherpte in legt. In het hart schuift oranjebloesem tegen koffie, cederhout, mahonial en georgy-hout — daar kantelt de geur naar warm en droog. De basis houdt het langst stand en draagt het parfum: tonkaboon en Madagascar vanille voor zoete rondheid, Haïtiaanse vetiver, cypriol en akigalahout om die zoetheid aards te houden.

Zoet zonder dessertgevoel

Vanille en tonkaboon roepen bij veel geuren iets suikerigs op. Hier gebeurt dat niet: de gebrande koffietoon en de aardse vetiver en cypriol halen het zoete steeds weer terug, waardoor er een warme houtindruk overblijft in plaats van een zoete.

De concentratie

Deze geur verschijnt als parfum, de hoogste concentratievorm. Het aandeel geurstoffen ligt daarmee hoger, wat de compositie intenser en langer merkbaar maakt dan een lichtere versie van dezelfde formule.