Lucius Maximus is opgebouwd als een houtachtige geur met een donkere, gebrande onderkant. Parfumeur Jordi Fernández zet een heldere, citrusachtige opening tegenover hout en zoete diepte — het contrast tussen die twee is waar deze geur om draait.

Hoe de geur zich ontwikkelt

De eerste indruk is fris en pittig: bergamot, mandarijn en bittere sinaasappel, met roze peper die er meteen wat scherpte in legt. In het hart komt oranjebloesem op tegen koffie, cederhout, mahonial en georgy-hout — hier kantelt de geur van fris naar warm en droog.

De basis blijft het langst hangen en is de kern van het parfum: tonkaboon en Madagascar vanille geven zoete rondheid, terwijl Haïtiaanse vetiver, cypriol (nagarmotha) en akigalahout die zoetheid droog en aards houden.

Zoet, maar niet suikerig

Vanille en tonkaboon doen bij veel geuren denken aan iets dessertachtigs. Dat gebeurt hier niet: de gebrande koffietoon en de aardse vetiver en cypriol trekken het zoete meteen weer terug, zodat er een warme, houtachtige indruk overblijft in plaats van een zoete.

Waarom parfum

Deze geur verschijnt in de hoogste concentratievorm, parfum. Dat betekent een hoger aandeel geurstoffen, wat de geur intenser en langer merkbaar maakt dan een lichtere concentratie van dezelfde compositie.