Emanuele begint als een vol bloemenboeket en eindigt droog, houtig en aards. Dat verschil tussen begin en einde is precies waar deze geur om draait: de bloemen zijn de introductie, niet de bestemming.

Van boeket naar bodem

De opening is fris door bergamot, gevolgd door narcis, pioenroos, tuberoos en zowel Bulgaarse als Turkse roos. Nootmuskaat legt daar een kruidige rand onder. In het hart houdt lelietje-van-dalen de geur licht, terwijl vanille de bloemen zachter en romiger maakt. Daarna nemen amandel, papyrusriet, wierook, cashmeran en Haïtiaanse vetiver het over voor een droge, licht rokerige afsluiting die dicht op de huid blijft.

Bloemig, maar niet zoetsappig

Bij roos en tuberoos verwacht je misschien een suikerzoete, uitgesproken vrouwelijke geur. Die kant gaat Emanuele niet op: de houtige, rokerige onderkant met vetiver en wierook trekt het geheel naar een unisex karakter. Wat overblijft op de huid is warm en aards, niet bloemig-lief.

Waarom een eau de parfum

De concentratie parfumolie ligt hier hoger dan bij een eau de toilette, waardoor de geurervaring intenser is. In combinatie met die warme, aardse afdronk komt Emanuele vooral in het herfstseizoen tot zijn recht.