Soleil de Feu is gebouwd rond het beeld van laag, bronskleurig zonlicht. Tom Ford vertaalde dat naar een amberachtig-oriëntaalse geur waarin een tuberoosakkoord, warme ambers en sandelhout samenkomen: bloemig aan de bovenkant, gebrand eronder.

Zo ontwikkelt de geur zich

De start is balsemachtig door benzoë, meteen warm en zonder scherpe aanloop. Daarna komt sandelhout op, dat de geur tegelijk romig en droog houdt. In de diepte ligt tuberoos, de witte bloem die voor de volle, zwoele kant zorgt. Daaromheen zijn kardemom, roze peper en bergamot te herkennen, met kokosmelk, tonkaboon, cacaoboon, perubalsem en patchoeli eronder. Dat levert het contrast op waar de geur op draait: kruidig en licht prikkelend bovenin, romige warmte daaronder.

Warm, maar niet suikerzoet

Wie bij een bloemige amber een snoeperige zoetheid verwacht, treft hier iets anders aan. Het sandelhout en de balsemachtige noten trekken de tuberoos richting een droger, houtachtiger register. Daardoor blijft de geur warm en dicht bij de huid, in plaats van zoet.

Deze eau de parfum is unisex opgezet. Tom Ford laat zijn geuren zich goed laag over laag dragen: een intensere geur eerst, daar een lichtere overheen.