Sinds 1993 draagt Jean Paul Gaultier Classique hetzelfde idee uit: vrouwelijkheid die je laat zien in plaats van verstopt. De geur is daar de vertaling van — bloemig en amberachtig tegelijk, met een zoete kern die zich langzaam laat gelden.

Hoe de geur zich ontwikkelt

Vanille zet meteen de toon: zoet, romig en warm. In het hart komt gember daar dwars doorheen met een pittige, licht scherpe kant die de zoetheid in balans houdt. Daaronder ligt sinaasappelbloesem, zacht en bloemig, met dat poederige rijstpoedereffect dat de geur zijn herkenbare, bijna nostalgische karakter geeft.

Rondom die drie noten ontvouwt zich een breder boeket: ylang-ylang en roos voor bloemige volheid, mandarijn en peer voor een fruitig randje, en een houtachtig amberakkoord dat het geheel omlaag trekt naar iets warmers en zwoelers.

Bloemig, maar niet braaf

Een bloemig hart betekent hier geen zoetsappige, meisjesachtige geur. De gember geeft de compositie bite, het amberachtige fond maakt hem sensueel. Wie een bloemige geur zoekt met karakter en diepte, zit hier goed.

De compositie is van parfumeur Jacques Cavallier-Belletrud en wordt inmiddels breed gezien als een klassieker binnen het amberachtige, bloemige genre — een geur die vooral 's avonds tot zijn recht komt.